La memoro, kiun mi perdis
kaj kiun mi volas reakiri,
estas kvazaux songxoj
perditaj
en la tempo,
kiu sonas en la memoro
kiel vivoj ne vivitaj,
kiel vojoj,
kiuj atendas
miajn pasxojn.
Ecx se post cent mil jaroj,
ecx se sxtonoj dispolvigxos,
ecx se la steloj mallumigxos,
mi ankoraux renkontos gxin.
Ecx se per fortegaj penoj,
mi konkeros la harmonion.
Kaj mi certas, ke iam
mi ankoraux
vivos...
la vivon
vivan,
plenan.
Kaj tiam
en mia koro
ardos
la flamo
de la Amo,
la vivo
viva
plena.
Kaj tiam
en mia koro
ardos
la flamo
de la Amo.